پرونده GCMS کامل‌ترین تصویر از وضعیت پرونده مهاجرتی شماست: یادداشت‌های افسر، دلیل واقعی ریجکتی، وضعیت بررسی امنیتی و مراحل باقی‌مانده. از ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۲ هر فرد خارج از کانادا — از جمله متقاضیان داخل ایران — طبق قانون Privacy Act حق دارد اطلاعات شخصی خودش را مستقیماً از اداره مهاجرت کانادا درخواست کند، و این مسیر هزینه دولتی ندارد. اگر فرصت و تسلط کافی به انگلیسی دارید، می‌توانید خودتان اقدام کنید.

کاری که اول ویزا انجام می‌دهد این است: انتخاب مسیر قانونی درست، تعریف دقیق رکوردهای درخواستی (شماره UCI و شماره پرونده) تا پاسخ خالی برنگردد، نگارش درخواست به انگلیسی، تنظیم رضایت‌نامه برای همه اعضای پرونده، آدرس مکاتبه در کانادا، و در پایان خواندن و تحلیل نتیجه توسط هادی ایمانی، مشاور رسمی مهاجرت کانادا (RCIC #R522575). نتیجه بررسی، تصمیم اداره مهاجرت را تغییر نمی‌دهد؛ به شما نشان می‌دهد تصمیم بر چه پایه‌ای گرفته شده است.

★★★★★ ۴٫۹ از ۵ بر اساس ۱۲۴ نظر مراجعان در Google · مشاهده نظرات

هزینه و روند

قدم ۱ — فرم رضایت را دانلود، پرینت و امضا کنید

فرم رسمی رضایت IMM ۵۷۴۴ به‌صورت خودکار با مشخصات شما پر شده است. آن را پرینت کنید، با دست امضا کنید (IRCC فقط امضای دست‌نویس — ترجیحاً خودکار آبی — می‌پذیرد)، تاریخ بزنید و عکس/اسکن واضح آن را همین‌جا آپلود کنید.

قدم ۲ — مدارک لازم

برای ثبت درخواست، دو مدرک لازم است: (۱) عکس/اسکن واضح صفحه مشخصات پاسپورت که امضای شما در آن دیده شود، و (۲) هر نامه‌ای از IRCC که شماره پرونده (Application Number) در آن باشد — نامه ریجکتی، نامه بیومتریک یا هر نامه دیگر.

قدم ۳ — پرداخت (۵۰ دلار کانادا — به ریال)

هزینه سفارش شما (بالا) به‌صورت کارت‌به‌کارت ریالی و به نرخ روز به حساب زیر پرداخت می‌شود (برای استعلام مبلغ دقیق ریالی امروز، در واتس‌اپ پیام دهید). پس از واریز، رسید را همین‌جا آپلود کنید.

بانک: پاسارگاد  ·  به نام: هادی ایمانی ممان
شماره کارت: 5022-2913-2445-6787
شماره حساب: 220-8000-199311-1
شبا: IR110570022080000199311101

قدم ۴ — ثبت درخواست توسط ما

به‌محض رسیدن فرم امضاشده و رسید، هادی ایمانی (RCIC #R522575) درخواست ATIP شما را نزد IRCC/CBSA ثبت می‌کند. نتیجه معمولاً حدود ۳۰ روز بعد صادر می‌شود و بلافاصله از طریق واتس‌اپ و ایمیل برای شما ارسال می‌شود.

نوت افسر و پرونده GCMS دقیقاً چیست؟

GCMS یا Global Case Management System سامانه‌ای است که اداره مهاجرت کانادا (IRCC) پرونده‌های مهاجرت، شهروندی و پاسپورت را در آن پردازش می‌کند و خودش آن را «سیستم مرجع» پرونده‌ها می‌داند. «نوتِ GCMS» یک اصطلاح رایج در بازار است، نه نام سندی رسمی؛ آنچه به دست شما می‌رسد بسته‌ای از سوابق همین سامانه است که تحت قانون افشا می‌شود. آن را با «نوت تصمیم افسر» اشتباه نگیرید؛ نام رسمیِ سند دیگری است که در بخش بعد می‌آید.

دستورالعمل رسمی به افسرها می‌گوید در یادداشت پرونده چه بنویسند: شرح شرایط درخواست، روند رسیدن به تصمیم، حضور مترجم، محتوای اظهارات نماینده، و شرح دلایل ریجکتی. استدلال واقعی افسر در همین یادداشت‌هاست، نه در نامه‌ی ریجکتی. بسته‌ی افشا معمولاً تاریخ‌ها، چک‌لیست مدارک و مکاتبات را هم دارد.

ممکن است بخشی از این را همین حالا داشته باشید

پیش از هر پرداختی ایمیل ریجکتی خود را باز کنید. اداره مهاجرت اعلام کرده از ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۵ برای بیشتر پرونده‌های اقامت موقت و از ۲۶ مه ۲۰۲۶ برای بیشتر پرونده‌های اقامت دائم، «نوت تصمیم افسر» را همراه نامه ریجکتی می‌فرستد. اگر ریجکتی شما در این بازه است، شاید بخشی از آنچه می‌خواهید همین حالا دست‌تان باشد. همان صفحه به متقاضیانِ بازنگری قضایی می‌گوید حتی با داشتن نوت تصمیم افسر اعلام کنند دلایل ریجکتی را دریافت نکرده‌اند — یعنی خودِ IRCC آن نوت را «دلایل کامل» نمی‌داند. پیش از ثبت سفارش به ما بنویسید چه دریافت کرده‌اید.

آیا خودتان می‌توانید این درخواست را بدهید؟ بله

از ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۲، دستور تمدید قانون حریم خصوصی شماره ۳ (SOR/2021-174) حق دسترسیِ بند 12(1) این قانون را به «همه‌ی افرادِ خارج از کانادا» گسترش داد. شما، در ایران، حق قانونی دارید پرونده‌ی خود را مستقیماً بخواهید؛ صفحه‌ی رسمی IRCC و اعلام کمیسیونر حریم خصوصی کانادا همین را می‌گویند و دولت کانادا تحت این قانون هیچ هزینه‌ای نمی‌گیرد. مسیر دوم، ATIA، فقط برای شهروند، مقیم دائم یا فردِ حاضر در خاک کانادا باز است و ۵ دلار کانادا هزینه دارد.

پس بابت چه چیزی هزینه می‌دهید؟

یک نکته‌ی مهم درباره‌ی خودِ فرم: نام IMM 5744 «رضایت‌نامه برای درخواست دسترسی به اطلاعات و اطلاعات شخصی» است. این فرم خودِ درخواست نیست؛ فقط رضایت شماست برای دادن اطلاعات به نماینده‌ی تعیین‌شده، و متن درخواست جداگانه ثبت می‌شود. IMM 5744 همچنین فرم استفاده از نماینده (IMM 5476) نیست و اختیاری برای اقدام روی پرونده نمی‌دهد. اداره مهاجرت می‌گوید یک نسخه تا چهار نفر را پوشش می‌دهد، یک سال اعتبار دارد و فقط امضای دستیِ اصل با جوهر آبی پذیرفته است؛ امضای الکترونیک قبول نیست. صفحات رسمی درباره‌ی سنِ امضاکننده یکسان نیستند؛ رویه‌ی ما امضا از هر همراهِ ۱۶ سال به بالاست.

نامه ریجکتی چه چیزی را نمی‌گوید

نامه ریجکتی یک فرم تیک‌خورده است؛ تیک‌ها می‌گویند افسر به چه چیزی قانع نشده، نه اینکه چرا. ما نسخه‌ی رسمی و منتشرشده‌ای از قالبِ این چک‌باکس‌ها نیافتیم که لینکش بدهیم؛ پس عنوان‌های بخش بعد را برداشتی عملی از عبارت‌های رایج بخوانید، نه متنِ قانون.

دو سوءتفاهم. اول، ریجکتی اتهام دروغ‌گویی نیست؛ بند 20(1)(b) قانون مهاجرت بارِ اثبات را بر دوش متقاضی می‌گذارد. دوم: ریجکتی در GCMS ثبت می‌شود، برای افسران بعدی دیده می‌شود و در فرم‌های آینده باید صادقانه اعلام شوداداره مهاجرت تصریح کرده مسئولیت همه‌ی اطلاعات درخواست با خودِ شماست، حتی اگر نماینده آن را پر کرده باشد. پنهان کردنش پرخطرتر از خودِ ریجکتی است: طبق بند 40(1)(a)، کتمانِ یک واقعیتِ اساسیِ مرتبط می‌تواند به یافته‌ی ارائه اطلاعات نادرست بینجامد.

بندهای نامه ریجکتی و معنی حقوقی هرکدام

برای ویزای توریستی، ماده R179 آیین‌نامه فهرست بسته‌ای از هفت شرط است و افسر با احراز همه «باید» ویزا صادر کند. بند کلیدی R179(b) است: ترک کانادا در پایان مدت مجاز. همین شرط در R216(1)(b) برای مجوز تحصیلی و R200(1)(b) برای مجوز کار تکرار شده — برای همین جمله‌ای مشابه در سه نوع ریجکتی دیده می‌شود.

دو نکته‌ی ایران‌محور. اداره مهاجرت برای پرونده‌های تحصیلی تصریح کرده اگر کشور شما کنترل ارزی دارد، باید ثابت کنید اجازه‌ی خروج ارز را خواهید داشت — بارِ مدرکیِ اضافه‌ای که «تمکن مالی» ساده آن را پوشش نمی‌دهد. دوم، بند 22(2) قانون مهاجرت «قصد دوگانه» را به رسمیت شناخته: برنامه‌ی اقامت دائم به‌تنهایی دلیل ریجکتی موقت نیست — به شرط آنکه افسر قانع شود در پایان مدت مجاز کانادا را ترک می‌کنید — اما پنهان کردنش پرخطر است.

عدم پذیرش (inadmissibility) موضوع جداگانه‌ای است

موادِ ۳۴ تا ۴۲ قانون مهاجرت «دلایل عدم پذیرش» هستند و اداره مهاجرت نُه دسته را منتشر کرده: امنیتی، نقض حقوق بشر، جرم، جرم سازمان‌یافته، پزشکی، مالی، ارائه اطلاعات نادرست، عدم رعایت قانون، و داشتن عضو خانواده‌ی غیرقابل‌پذیرش. چند مورد حکمِ اخلاقی نیست — عدم پذیرش پزشکی یا مالی (ماده ۳۹) ارزیابی وضعیت است، نه اتهام.

از میان این مواد فقط ماده ۴۰ (ارائه اطلاعات نادرست) آن ممنوعیت مشخصِ پنج‌ساله را به همراه دارد؛ بند 40(2)(a) می‌گوید برای تصمیمِ خارج از کانادا این دوره از تاریخِ تصمیم نهاییِ عدم پذیرش آغاز می‌شود. یک نشانه‌ی عملی هم هست: دستورالعمل اداره مهاجرت می‌گوید ریجکتی ماده ۴۰ نامه‌ی مخصوص خود را دارد که باید ممنوعیت پنج‌ساله را ذکر کند. اگر نامه‌ی شما نه ماده ۴۰ را نام برده و نه ممنوعیت پنج‌ساله را، احتمالاً با چنین یافته‌ای روبه‌رو نیستید.

بعد از دریافت نتیجه چه کنید؟

اداره مهاجرت با صراحت می‌گوید برای تصمیم‌های اقامت موقت هیچ روند رسمی اعتراض (اپیل) در قانون وجود ندارد. اما «نبودِ اپیل» یعنی نبودِ اپیل، نه نبودِ هر مسیر دیگری: در سند رسمیِ اداره مهاجرت آمده که درخواست بازنگری در تصمیم افسر برای هر متقاضی با تصمیم منفی یک گزینه است و از راه فرم آنلاین ثبت می‌شود؛ همان دفتری بررسی‌اش می‌کند که تصمیم اولیه را گرفته است. ما درباره‌ی شانس آن ادعایی نمی‌کنیم؛ در صورت مرتبط بودن متنِ روزِ آن را با شما مرور می‌کنیم.

  1. درخواست مجدد. اداره مهاجرت می‌گوید فقط زمانی دوباره اقدام کنید که شرایط‌تان معنادار تغییر کرده یا مدرک تازه‌ای دارید — تغییر هدف سفر، تغییر وضعیت شغلی یا مالی، تأیید توان‌بخشی کیفری، رفع دلیل پزشکی. در قانون و آیین‌نامه دوره‌ی انتظار یا سقفی برای تعداد درخواست‌ها پیش‌بینی نشده؛ این استنباط از نبودِ ماده است.
  2. بازنگری قضایی در دادگاه فدرال. بند 72(1) قانون مهاجرت این مسیر را با «درخواست اجازه» (leave) از دادگاه آغاز می‌کند و بند 72(2)(b) مهلت ابلاغ و ثبت را برای موضوعِ رخ‌داده خارج از کانادا ۶۰ روز و داخل کانادا ۱۵ روز تعیین کرده است. این کارِ وکیل دادگستری است، نه مشاور مهاجرت؛ و انتظار برای رسیدن نوت‌ها می‌تواند بخش بزرگی از این ۶۰ روز را ببلعد. اگر این مسیر را در نظر دارید همین حالا با یک وکیل کانادایی مشورت کنید.

و صادقانه‌ترین جمله‌ی این صفحه، از زبان اداره مهاجرت: استخدام نماینده شانس تأیید را بالا نمی‌برد و تصمیم قبلی را تغییر نمی‌دهد. کاری که ما می‌کنیم این است که هر آنچه اداره مهاجرت قانوناً افشا کند به دست شما برسد و بدانید در آن چه نوشته شده — تا تصمیم بعدی‌تان بر حدس بنا نشود.

چه چیزی را تضمین نمی‌کنیم

پرسش‌های متداول

چه چیزی مسیر خوداقدامی را دشوار می‌کند؟

یک مورد مستند: صفحه‌ی ورودیِ سامانه‌ی آنلاین دولت هنوز می‌نویسد باید شهروند، مقیم دائم یا «حاضر در کانادا» باشید؛ این متن با قانونِ پس از ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۲ هماهنگ نیست و خواننده‌ای که آن را می‌بیند نتیجه می‌گیرد واجد شرایط نیست.

پرونده‌ی خانوادگی داشتیم؛ فقط من امضا کنم کافی است؟

خیر. بدون رضایت‌نامه‌ی هر همراهِ ۱۶ سال به بالا — و برای فرزند زیر ۱۶ سال، رضایت هر دو والد — اطلاعات آن‌ها طبق ماده ۲۶ قانون حریم خصوصی حذف می‌شود و بخش‌هایی از پرونده خالی می‌ماند.

می‌توانید ریجکتی من را برطرف کنید؟

خیر. ما ریجکتی را «رفع» نمی‌کنیم و اداره مهاجرت هم می‌گوید استخدام نماینده تصمیم قبلی را تغییر نمی‌دهد. مسیرهای موجود در قانون — درخواست مجدد، درخواست بازنگری، و بازنگری قضایی — در بخش‌های بالا آمده و هیچ‌کدام نتیجه‌ای تضمین نمی‌کنند. کاری که ما می‌کنیم رساندن پاسخ رسمی اداره مهاجرت به دست شما و توضیح محتوای همان پاسخ است.

مسئول این خدمت

هادی ایمانی، مشاور رسمی مهاجرت کانادا، شماره عضویت RCIC #R522575، تحت نظارت کالج مشاوران مهاجرت و شهروندی (CICC). اعتبار این شماره را مستقل از این وب‌سایت در دفتر ثبت عمومی CICC بررسی کنید. کار پس از امضای قرارداد نمایندگی کتبی آغاز می‌شود.

آخرین بازبینی این صفحه: ۵ شهریور ۱۴۰۵ (۲۷ اوت ۲۰۲۶). مقررات و فرم‌های اداره مهاجرت تغییر می‌کنند؛ پیش از اقدام تاریخ این خط را ببینید.

شروع ارزیابی رایگان
هادی ایمانی — مشاور رسمی مهاجرت کانادا — RCIC #R522575  ·  استعلام پروانه در مرجع رسمی CICC ↗
خبرنامه هفتگی مهاجرت
هفته‌ای یک ایمیل؛ لغو عضویت هر زمان ممکن است.