وقتی میپرسید «پرونده من در چه مرحلهای است؟»، پاسخی که معمولاً میگیرید یک وضعیت کلی است: «در حال بررسی». اما داخل IRCC، یک درخواست اقامت دائم اقتصادی از چند مرحله مجزا عبور میکند که هیچکدام به متقاضی اعلام نمیشود.
یک مکاتبه داخلی که تحت قانون دسترسی به اطلاعات منتشر شده، این ساختار را توضیح میدهد. دانستن آن، تفاوت میان انتظار سردرگم و پیگیری هدفمند است.
مرحله اول: بررسی کامل بودن (R10)
هر درخواست اقامت دائم اقتصادی، پیش از هر چیز، از نظر کامل بودن بررسی میشود. معیار، ماده ۱۰ آییننامه مهاجرت و پناهندگی (R10) است.
این مرحله ارزیابی محتوایی نیست. کسی درباره امتیاز، تجربه کاری یا طرح کسبوکار شما قضاوت نمیکند. تنها پرسش این است: آیا همه فرمها، امضاها، هزینهها و مدارک الزامی وجود دارد؟
مرحله دوم: پروموشن
وقتی درخواست مطابق R10 کامل تشخیص داده شد، promote میشود و وارد پردازش میگردد. نامه تأیید دریافت (AOR) هم معمولاً در همین مرحله صادر میشود.
پیش از پروموشن، پرونده در سیستم ثبت است اما در صف بررسی نیست. اصطلاح داخلی برای این وضعیت prospective inventory است: موجودی بالقوه.
این تمایز، مهمترین نکتهای است که بیشتر متقاضیان از آن بیخبرند. «ثبت شده» با «در نوبت بررسی» یکی نیست.
مرحله سوم: انتقال به دفتر پردازش
پس از پروموشن، پرونده به دفتری منتقل میشود که تصمیم نهایی را میگیرد. حجم این انتقالها با چیزی به نام هدف انتقال (transfer target) تعیین میشود.
و اینجا نکتهای است که کل منطق را روشن میکند: هدف انتقال، تعیینکننده تخصیص منابع به مراحل قبلی است.
مکاتبه توضیح میدهد که در ژانویه ۲۰۲۵ از دفاتر خواسته شد اعلام کنند برای رسیدن به اهداف تعیینشده در برنامه عملیاتی چه منابعی لازم دارند. نتیجه ساده بود: برنامهای که هدف انتقال ندارد، منبعی هم برای بررسی کامل بودن و پروموشن دریافت نمیکند.
چرا برخی برنامهها هدف انتقال ندارند
پاسخ، در ظرفیت دفتر پردازش نهایی است. اگر آن دفتر از قبل موجودی کافی برای رسیدن به سهمیه پذیرش سالانه داشته باشد، نیازی به دریافت پرونده بیشتر ندارد.
مکاتبه این را صریح میگوید: بررسی کامل بودن و پروموشن تنها زمانی انجام میشود که پروندهها برای پشتیبانی از اهداف پذیرش لازم باشند.
به بیان دیگر، سرعت رسیدگی به پرونده شما نه با تاریخ ثبت آن، بلکه با فاصله میان موجودی فعلی دفتر پردازش و سهمیه پذیرش امسال تعیین میشود.
مسئله برنامههای بدون کنترل ورودی
مکاتبه به نکته ساختاری دیگری هم اشاره میکند: چند خط کاری وجود دارد که هیچ کنترل ورودی نداشتهاند، و نتیجه این است که اداره اغلب بیش از فضای پذیرش سالانه موجود برای آن برنامه، درخواست دریافت میکند.
وقتی ورودی محدود نباشد اما سهمیه خروجی محدود باشد، انباشت اجتنابناپذیر است. این توضیح ساختاری، بخش بزرگی از صفهای چندساله را روشن میکند.
و مسئله FIFO
روش سنتی، ترتیب ورود (FIFO) بود. مکاتبه توضیح میدهد که چند تغییر این روش را کنار زد:
- الزام به پردازش همزمان اعضای یک تیم، که گروهبندی دستی را ضروری کرد
- معرفی پردازش اولویتدار برای برخی دستهها از آوریل ۲۰۲۴
نتیجه، به تصریح خود سند، این است که پروندههای قدیمیتر تنها پس از همه پروندههای اولویتدار بررسی میشوند. قدمت پرونده، بهتنهایی، دیگر مزیتی ایجاد نمیکند.
چه چیزی از این ساختار به کار شما میآید
- نبود AOR معنادار است. اگر نامه تأیید دریافت نگرفتهاید، احتمالاً پرونده هنوز پروموت نشده — یعنی هنوز وارد صف نشده است.
- کامل بودن، تنها چیزی است که در کنترل شماست. نقص در مدارک، پرونده را در مرحله اول متوقف نگه میدارد.
- پیگیری وضعیت را با یادداشتهای GCMS انجام دهید، نه با وضعیت آنلاین که این تمایزها را نشان نمیدهد.
- تأخیر در مرحله پیش از پروموشن هم قابل طرح در دادگاه است. تعهد قانونی به تصمیمگیری، با نرسیدن پرونده به صف پردازش از بین نمیرود.
منبع
مکاتبه داخلی IRCC، منتشرشده تحت قانون دسترسی به اطلاعات، شماره سند 1A-۲۰۲۵-۰۸۹۸۵-۰۰۰۰۱۶.
بیشتر بخوانید
- چرا پرونده استارتاپ شما تکان نمیخورد؟ پاسخ از خود IRCC
- ویزای استارتاپ کانادا: نرخ تأیید از ۸۷٪ به ۲۶٪ رسید
- مانداموس؛ وقتی پرونده مهاجرتی شما در کانادا بیپاسخ میماند
