راهنمای اجرایی IRCC برای سیاست عمومی موقت ویژه اتباع ایران بازنویسی شده است. تغییر در متن کوچک به نظر میرسد، اما برای گروهی از متقاضیان تفاوت میان واجد شرایط بودن و نبودن است. موضوع، شرط «ماندن در کانادا» است.
متن پیشین
نسخه قبلی راهنما شرط را اینگونه تعریف کرده بود: متقاضی باید در تاریخ ۲۸ فوریه ۲۰۲۵ یا پیش از آن وارد کانادا شده باشد و تا زمان ثبت درخواست در کانادا مانده باشد.
خوانش تحتاللفظی این جمله، هر خروج از کانادا — حتی یک سفر کوتاه — را ناقض شرط میکرد.
متن بازنویسیشده
نسخه جدید همان وضعیت را صریحاً پیشبینی کرده و پاسخ متفاوتی میدهد. طبق متن تازه، افسران ممکن است با پروندههایی مواجه شوند که در آنها متقاضی پیش از ۲۸ فوریه ۲۰۲۵ اجازه کار گرفته اما از آن زمان بهطور پیوسته در کانادا نمانده است.
استدلالی که راهنما ارائه میکند قابل توجه است: چون برخی اتباع ایران از زمان اعتراضات و سرکوب سیاسی اواخر ۲۰۲۲ وضعیت معتبر داشتهاند، منطقی است که برای مدتهای کوتاه خارج شده و بازگشته باشند.
نتیجه عملی: غیبتهای کوتاه (یک تا دو هفته) ممکن است پذیرفته شود، با این ملاحظه که هدف کلی سیاست، حفظ اقامت موقت در کانادا بهطور عمومی است.
آنچه تغییر نکرده
سه نکته در هر دو نسخه یکسان است و نباید با تغییر بالا اشتباه گرفته شود:
- در زمان تصمیمگیری باید در کانادا و دارای وضعیت موقت معتبر باشید. متقاضی میتواند در جریان بررسی پرونده از کانادا خارج شود، اما هنگام صدور تصمیم باید در کانادا با وضعیت معتبر حضور داشته باشد.
- خروج از کانادا وضعیت اقامت موقت را از بین میبرد، طبق ماده ۴۷(الف) قانون مهاجرت و پناهندگی و بند ۱۸۳(۴)(الف) آییننامه.
- امکان درخواست در مرز (POE) وجود ندارد.
نکته تازه: بررسی سوابق ورود و خروج
نسخه جدید یک ابزار راستیآزمایی را هم اضافه کرده است. افسران باید مطمئن شوند متقاضی در کانادا حضور دارد و علاوه بر بررسی مدارک ارائهشده، میتوانند به برنامه ورود/خروج (Entry/Exit Program) مراجعه کنند.
و اگر سوابق نشان دهد متقاضی از کانادا خارج شده، افسر پیش از تصمیم نهایی باید درخواست اثبات وضعیت در کانادا را ارسال کند.
این جمله دو رو دارد. از یک سو، بررسی دقیقتری در کار است. از سوی دیگر، یک تضمین رویهای ایجاد میکند: افسر نمیتواند صرفاً بر پایه یک سابقه خروج، پرونده را رد کند؛ باید نخست به شما فرصت پاسخ بدهد.
برای چه کسانی اهمیت دارد
- کسانی که سفر کوتاه خانوادگی یا کاری داشتهاند. پیش از این، خوانش سختگیرانه میتوانست پرونده را از دور خارج کند.
- کسانی که پروندهشان به همین دلیل رد شده است. ارزش دارد که مبنای رد بازبینی شود.
- کسانی که هنوز اقدام نکردهاند. نگه داشتن مدارک سفر و اثبات وضعیت معتبر، اکنون اهمیت مضاعف دارد.
عبارت «یک تا دو هفته» در متن بهعنوان نمونه آمده، نه سقف قطعی. معیار اصلی که راهنما تعیین کرده، این است که متقاضی بهطور کلی اقامت موقت خود در کانادا را حفظ کرده باشد.
منبع
راهنمای اجرایی IRCC (program delivery instructions) برای سیاست عمومی موقت مربوط به اتباع ایران، مقایسه نسخه پیشین و نسخه بازنویسیشده.
بیشتر بخوانید
- اعاده وضعیت در کانادا: قانون ۹۰ روزه و آنچه باید همین امروز بدانید
- ایران در صدر جهان: ۴۷٬۶۳۵ پرونده ایرانی به بررسی امنیتی کانادا رفت
