یک جاب آفر امضاشده از یک کارفرمای کانادایی دارید. شاید LMIA مثبتش هم آمده باشد. حس میکنید سختترین قسمت تمام شده و ورک پرمیت فقط کاغذبازی است.
اما افسر دوباره سراغ کارفرمای شما میرود و او را با چهار معیار جداگانه میسنجد، و LMIA مثبت هیچکدام را حل نمیکند. دستورالعمل اداره مهاجرت در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶ بهروز شد و حالا اگر افسر شک کند، نامه به ایمیل شما میآید، اما مدرکش باید ظرف ۱۵ روز از طرف کارفرما برسد.
چهار معیاری که افسر میسنجد
این چهار تا برای هر ورک پرمیتی که به یک کارفرمای مشخص گره خورده بررسی میشود، حتی موقع تمدید. اگر جاب آفر یکی از آنها را هم رد کند، درخواست رد میشود، چون شرطهای ماده ۲۰۰ مقررات مهاجرت و پناهندگی کانادا کامل نشده است.
| معیار | یعنی در عمل چه |
|---|---|
| کارفرما واقعاً در کسبوکارش فعال است | شرکت واقعاً کار میکند؛ کالا یا خدمتی میدهد و یک آدرس فیزیکی در کانادا دارد. این معیار برای جاب آفر مراقب خانگی بررسی نمیشود. |
| جاب آفر با نیاز معقول کارفرما جور است | کسبوکاری با این نوع و این اندازه، منطقاً به چنین آدمی احتیاج دارد |
| کارفرما از پس شرطهای جاب آفر برمیآید | واقعاً میتواند همان حقوق، همان ساعت کار و همان مزایا را تا آخر مدت ورک پرمیت بدهد |
| کارفرما و هر کسی که برای او نیرو جذب کرده، قانون کار را رعایت کردهاند | تخلفهای گذشته و فعلی از قانون فدرال و استانی به حساب میآید |
ورک پرمیت باز وارد این بحث نمیشود، چون نه کارفرمای مشخصی دارد و نه جاب آفری که بشود سنجید.
«فعال بودن کسبوکار»؛ جایی که کارفرماهای کوچک گیر میکنند
اداره مهاجرت دو مثال برای افسرها آورده. در اولی، صاحب یک رستوران در تورنتو دنبال سوشف است. رستوران شش سال است باز است و سیوشش نفر آنجا کار میکنند که هشت نفرشان خارجی هستند. افسر ممکن است قانع شود.
در دومی، صاحب یک شرکت کوچک ارسال غذا دنبال آشپز است. شرکت پنج ماهه است، دو کارمند دیگر دارد و تقریباً هیچ ردی از آن در اینترنت نیست. کارفرما فرم T4 ندارد چون شرکتش تازه است، اجارهنامه هم ندارد چون از خانه کار میکند، و آخرش چند فاکتور خرید سبزیجات هفتهی پیش را میفرستد. اینجا ممکن است افسر قانع نشود، چون نشانهای از حقوق دادن منظم، از خرید مداوم کالا و از یک محل کار باثبات پیدا نمیکند.
خانگی بودن کسبوکار خودش ایراد نیست و اداره مهاجرت این را صریح نوشته. کسی که صنایع دستی میفروشد یا خدمات دیجیتال میدهد میتواند از خانه کار کند، اما یک رستوران معمولاً نمیتواند. شرکتی هم که هیچ کارمندی ندارد و فقط برای وارد کردن نیروی خارجی به کانادا درست شده، از نظر اداره مهاجرت اصلاً کسبوکار نیست.
افسر وقتی دقیقتر میشود که شرکت کمتر از یک سال عمر داشته باشد، یا جستوجوی اینترنتی خبر بدی مثل تعطیل شدن نشان بدهد، یا اسم کارفرما در فهرست عمومی کارفرماهای متخلف باشد.
آیا این شغل با این کسبوکار جور درمیآید؟
شغل باید همانی باشد که از چنین مجموعهای انتظار میرود، و کارفرما باید نشان بدهد واقعاً به آدمی در آن شغل احتیاج دارد. سه مثال خود اداره مهاجرت از جاب آفرهایی که جور درنمیآیند:
- یک شرکت کیترینگ که کارگر سقفکار استخدام میکند
- شرکتی با ده کارمند که در یک سال ششمین پست سرپرستیاش را اعلام کرده
- یک شعبهی فرنچایز رستوران که تحلیلگر کسبوکار تماموقت میخواهد
اگر افسر بپرسد و کارفرما نقش آن آدم را درست توضیح ندهد، ورک پرمیت نباید صادر شود.
آیا از پس حقوقتان برمیآیند؟
کارفرما باید بتواند همان ساعت کار، همان حقوق و همان مزایای نوشتهشده در جاب آفر را تا آخر مدت ورک پرمیت بدهد. مثال خود اداره مهاجرت: یک شرکت تازهتأسیس ارسال غذا سال قبل ۱۰٬۰۰۰ دلار سود اعلام کرده، اما به یک نیروی خارجی سالی ۴۵٬۰۰۰ دلار پیشنهاد میدهد. افسر میتواند نتیجه بگیرد که این پول وجود ندارد.
افسر میتواند از کارفرما اینها را بخواهد:
- خلاصهی فرم T4، که نشان میدهد در طول سال چقدر حقوق پرداخت شده
- فرم T2 و ضمیمههای ۱۰۰ و ۱۲۵ آن، اگر کسبوکار شرکت ثبتشده باشد
- فرم T2125 یا صورت مالی معادلش، اگر کسبوکار شخصی یا مشارکتی باشد
- نامهی تسویهی بیمهی حوادث کار، که میگوید حساب کارفرما نزد صندوق استان مرتب است
هزینهی این معیار را در نهایت پروندهی شما میدهد.
کسی که شما را معرفی کرده هم حساب میشود
هر تخلف گذشته یا فعلی کارفرما از قانون کار و قانون جذب نیرو میتواند بررسی شود، و فرقی نمیکند آن تخلف در حق یک کانادایی بوده باشد یا یک نیروی خارجی. بودن اسم کارفرما در فهرست متخلفان یک استان خودبهخود پرونده را نمیبندد، چون هر جریمهای به معنی محرومیت نیست. اما واسطهی بدون مجوز داستان دیگری است: بعضی استانها مثل مانیتوبا و آلبرتا از واسطههای کاریابی مجوز استانی میخواهند، و سپردن کار به واسطهای که چنین مجوزی ندارد خودش دلیل رد شدن است.
تغییر تازه: نامه به شما میرسد، جواب را کارفرما میدهد
اگر افسر شک کند، برای شما نامه انصاف رویهای میفرستد، و آن نامه باید بگوید کدامیک از آن چهار معیار زیر سؤال رفته و چرا. بعد کارفرما باید مدرک را مستقیم و ظرف ۱۵ روز به اداره مهاجرت بفرستد. اگر آن دفتر روال مشخصی نداشته باشد، کارفرما از فرم آنلاین استفاده میکند و باید اسم و تاریخ تولد شما را دقیقاً همانطور که در پاسپورت نوشته شده، بهعلاوه شماره پروندهتان، در آن بنویسد.
افسر یک یادآوری ۳۰ روزه بعد از پایان مهلت روی پرونده میگذارد تا جواب فرصت رسیدن داشته باشد. اگر کارفرما جواب ندهد، افسر با همان چیزی که جلویش هست تصمیم میگیرد، و اگر قانع نشود جاب آفر واقعی است، درخواست را رد میکند. پس خطر اصلی شما قضاوت افسر نیست، بلکه کارفرمایی است که سرش شلوغ است و یک درخواست ۱۵ روزه را عقب میاندازد.
اگر افسر به چیزی تکیه کند که شما از آن خبر ندارید، مثلاً سایتی که موقع بررسی شرکت پیدا کرده، باید قبل از تصمیمگیری همان را در نامه به شما بگوید. آدرس آن سایت و تاریخ جستوجو هم در پروندهتان ثبت میشود.
شک دربارهی جاب آفر بعد از تأیید اولیهی ورک پرمیت هم ممکن است پیش بیاید. افسر مرزی میتواند دوباره سراغ کارفرما برود، و اگر موقع ورود شما شرطها دیگر برقرار نباشد ورک پرمیت را نمیدهد.
قبل از اینکه درخواست بدهید
از کارفرما بپرسید آیا میتواند این سه چیز را به افسر نشان بدهد:
- کسبوکارش واقعاً کار میکند
- این شغل با کار او جور است
- از روی اعداد خودش، این حقوق از پسش برمیآید
بعد بپرسید درخواست اداره مهاجرت دست چه کسی در آن شرکت میرسد، و آیا آن آدم میتواند ظرف ۱۵ روز کاری بکند. اگر واسطهای در کار است، حواستان به مجوز استانیاش باشد. و قبل از اینکه LMIA مثبت را خط پایان حساب کنید، ببینید LMIA دقیقاً چه چیزی را ثابت میکند: آن مدرک دربارهی بازار کار حرف میزند، نه اینکه اداره مهاجرت جاب آفر پشتش را قبول کرده باشد.
منبع رسمی: Assessing the genuineness of the offer of employment on a work permit application، دستورالعمل اداره مهاجرت کانادا، بهروزرسانی ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶.
این نوشته اطلاعات عمومی است و مشاوره حقوقی نیست؛ آنچه شرح داده شد قواعد منتشرشدهٔ مرجع رسمی است، نه ارزیابی هیچ پروندهٔ مشخصی. هادی ایمانی، مشاور رسمی مهاجرت کانادا با شماره پروانه R522575 در تورنتو کار میکند و این پروانه فقط مربوط به مهاجرت به کاناداست.