اگر پزشک هستید و به کار در انگلیس فکر می‌کنید، احتمالاً اولین چیزی که سراغش رفته‌اید آزمون PLAB بوده. این آزمونی است که شورای پزشکی عمومی انگلیس، یا همان GMC، با آن دانش و زبان پزشکان تحصیل‌کرده خارج از انگلیس را می‌سنجد. اما چیزی که تعیین می‌کند بعد از قبولی چه شغلی به شما می‌دهند، نمره PLAB نیست. اینترنی است.
GMC اجازه طبابت می‌دهد، نه اجازه کار
GMC مخفف General Medical Council است، یعنی شورای پزشکی عمومی. کارش نگه داشتن فهرست رسمی پزشکان انگلیس و صدور پروانه طبابت است، تقریباً همان نقشی که نظام پزشکی در ایران دارد.
برای طبابت در انگلیس باید عضو GMC باشید و پروانه طبابت بگیرید. این پروانه اما ربطی به اجازه کار ندارد. یعنی اگر پاسپورت انگلیس یا ایرلند ندارید، باید جداگانه از اداره مهاجرت ویزا بگیرید.
خود GMC هم می‌گوید عضویت، پیدا کردن کار را تضمین نمی‌کند. خیلی‌ها فقط یکی از این دو را جدی می‌گیرند و سر آن یکی می‌مانند.
اینترنی را گذرانده‌اید یا نه؟
جواب این سؤال همه‌چیز را عوض می‌کند.
اگر PLAB را قبول شوید ولی اینترنی نداشته باشید، GMC به شما عضویت موقت می‌دهد. با عضویت موقت فقط می‌توانید سال اول دوره فاندیشن کار کنید و قانون انگلیس هیچ شغل دیگری را اجازه نمی‌دهد. اما اگر بعد از فارغ‌التحصیلی دوره بالینی گذرانده باشید، مستقیم عضویت کامل می‌گیرید و این محدودیت را ندارید.
| نوع عضویت | چه کاری می‌شود کرد |
|---|---|
| موقت | فقط سال اول دوره فاندیشن |
| کامل | هر کار پزشکی، با دو استثنای پایین |
| تخصصی | لازمه گرفتن پست مشاور (Consultant) |
| پزشک خانواده | لازمه کار در مطب‌های عمومی NHS |
دو تای آخر را هم نمی‌شود جدا گرفت، چون اول باید عضویت کامل داشته باشید.
آزمون دو قسمت دارد
PLAB هم مخفف Professional and Linguistic Assessments Board است. قسمت اول کتبی است: ۱۸۰ سؤال چهارگزینه‌ای در سه ساعت، یعنی تقریباً یک دقیقه برای هر سؤال. قسمت دوم اما عملی است و شانزده ایستگاه هشت‌دقیقه‌ای دارد.
قسمت اول را در قاهره، اسکندریه، دبی و ریاض هم می‌شود داد. اما قسمت دوم فقط در منچستر برگزار می‌شود، یعنی برای آن حتماً باید به انگلیس بروید.
| هزینه (از ۱ آوریل ۲۰۲۶) | مبلغ |
|---|---|
| PLAB قسمت اول | ۲۸۳ پوند |
| PLAB قسمت دوم | ۱٬۰۳۶ پوند |
| عضویت کامل با پروانه طبابت | ۴۸۱ پوند |
| حق عضویت سالانه | ۴۸۱ پوند |
یک تاریخ را یادداشت کنید. اگر قسمت دوم را وقتی کمتر از ۲۸ روز به آزمون مانده کنسل کنید، هیچ پولی برنمی‌گردد و تمام ۱٬۰۳۶ پوند پیش GMC می‌ماند. اگر رفتنتان به ویزا بند است، این تاریخ از خود روز آزمون مهم‌تر است.
آیلتس ۷٫۵ لزوماً کافی نیست
GMC نمره کلی ۷٫۵ می‌خواهد، اما در کنارش حداقل ۷ در هر چهار مهارت را هم شرط کرده. پس اگر معدلتان ۷٫۵ شد ولی رایتینگ ۶٫۵ بود، قبول نمی‌شوید.
OET هم قبول است، با نمره B در هر چهار مهارت. اعتبار هر دو مدرک دو سال است، و حواستان باشد که باید روزی که سر جلسه قسمت اول می‌نشینید معتبر باشد.
رزرو آزمون فقط کار خودتان است
GMC صریح گفته جای آزمون فقط از حساب کاربری خود شما رزرو می‌شود و هیچ‌کس جز صاحب حساب حق ورود به آن را ندارد. برای همین اگر رمز حسابتان را به کسی بدهید، همین کار تخلف است و می‌تواند بعداً روی عضویتتان اثر بگذارد.
پس هر آژانسی که بگوید جای آزمون را برایتان می‌گیرد، در واقع ریسکش را می‌اندازد گردن شما.
این پول‌ها را نباید بدهید
دولت انگلیس در راهنمای رسمی‌اش نوشته آژانس کاریابی حق ندارد بابت پیدا کردن کار از شما پول بگیرد. اگر گرفت، یا کلاهبرداری است یا خلاف قانون.
سه هزینه هم هست که به عهده کارفرماست، نه شما:
- هزینه مجوز اسپانسرشیپ
- هزینه صدور گواهی اسپانسرشیپ (CoS)
- عوارضی که کارفرما بابت استخدام نیروی خارجی می‌دهد
اگر این‌ها را از شما بگیرند، یا پولتان می‌رود یا یک CoS جعلی تحویلتان می‌دهند که آخرش ویزا رد می‌شود.
آگهی شغلی واقعی است یا نه؟
قبل از اینکه جواب بدهید، چند چیز را خودتان چک کنید:
- اسم کارفرما را در فهرست رسمی اسپانسرهای مجاز انگلیس جست‌وجو کنید. اسپانسر نباشد، ویزای کار هم نیست.
- شرکت را در Companies House ببینید اصلاً ثبت شده یا نه.
- ببینید نهاد نظارت بر خدمات درمانی انگلیس (CQC) ثبتش کرده باشد.
- آدرس پستی‌شان را روی نقشه چک کنید.
- حقوق پیشنهادی را با حقوق واقعی همان شغل مقایسه کنید.
یک نشانه هم هست که از همه این‌ها ساده‌تر است. اگر سایت آن شرکت بیشتر از ویزا و رفتن به انگلیس حرف می‌زند تا از خدمات درمانی‌اش، به احتمال زیاد اصلاً کارفرما نیست.
و اگر کسی بابت وعده کار یا خوابگاه پول پیش خواست، می‌توانید به Action Fraud خبر بدهید، مرکز ملی گزارش کلاهبرداری انگلیس. نه هزینه‌ای دارد نه به پرونده خودتان ضرر می‌زند.
این نوشته اطلاعات عمومی است و مشاوره حقوقی نیست؛ آنچه شرح داده شد قواعد منتشرشدهٔ مرجع رسمی است، نه ارزیابی هیچ پروندهٔ مشخصی.
